هر چیزی که تا الان درباره موتور خفن ۴ لیتری توئین توربو ۸ سیلندر تویوتا می‌دونیم

تویوتا با مدل جدید GR GT دوباره برگشته به بازی سوپرماشین‌های خاص؛ دقیقاً همون‌طوری که سال ۱۹۶۷ با مدل ۲۰۰۰GT (که شبیه جگوار E-Type بود) و سال ۲۰۱۰ با لکسوس LFA این کار رو کرده بود. اما این بار به جای موتورهای ۶ سیلندر خطی یا ۱۰ سیلندر تنفس طبیعی، رفته سراغ استانداردِ این روزهای سوپرماشین‌ها یعنی موتور ۴ لیتری توئین توربو ۸ سیلندر، البته با چاشنی سیستم هیبریدی مخصوص تویوتا. فعلاً اطلاعات به صورت قطره‌چکانی داره منتشر می‌شه، اما اینجا هر چیزی که تویوتا اعتراف کرده یا ما از روی عکس‌ها فهمیدیم رو براتون جمع کردیم.

طراحی سیلندرها: قطر بیشتر از کورس (Oversquare)
بی‌ام‌و و بنز معمولاً با چسبوندن دوتا موتور ۴ سیلندر ۲ لیتری به هم، موتورهای ۸ سیلندرشون رو می‌سازن، اما این موتور آلومینیومی تویوتا بر پایه خانواده موتورهای جدید G20E نیست. در واقع این موتور از دلِ پروژه‌ی کنسل شده‌ی لکسوس LC F بیرون اومده. مهندس‌ها با کم کردن کورس پیستون (از ۹۷.۶ میلی‌متر به ۸۳.۱) و زیاد کردن قطر سیلندر، یه موتور «اُوراسکوئر» ساختن که خوراکِ دور گرفتن‌های بالاست؛ چیزی شبیه به استراتژی موتورهای مک‌لارن. همچنین شنیدیم که قطعات داخلی موتور مثل شاتون‌ها، پیستون‌ها و میل‌لنگ همگی از نوع فورج شده و بسیار مقاوم هستن.

قدرت و گشتاور
تویوتا ادعا می‌کنه که هدفش برای خروجی کل سیستم (مجموع موتور بنزینی و برقی) ۶۴۱ اسب بخار قدرت و ۶۲۷ پوند-فوت گشتاور هست. البته به نظر ما این عددها خیلی محافظه‌کارانه اعلام شدن؛ چون موتورهای ۴ سیلندر جدید تویوتا همین الان توی نسخه‌های خیابانی حدود ۴۰۰ اسب بخار قدرت دارن، پس از یه موتور ۸ سیلندر که سیلندرهاش دو برابر شده و موتور برقی هم کنارش داره، انتظار خیلی بیشتری می‌ره.

چیدمان Hot Vee
تمام شرکت‌های خفن دنیا الان از چیدمان Hot Vee استفاده می‌کنن که توی اون، خروجی‌های اگزوز و توربوشارژرها دقیقاً وسطِ بلوک V شکل موتور قرار می‌گیرن. این کار باعث می‌شه اگزوز مستقیم وارد توربو بشه و تاخیر (لگ) به حداقل برسه. توی عکس‌ها از سیم‌کشی‌های نارنجی مخصوص روی توربوها خبری نیست، پس احتمالاً برخلاف پورشه پانامرا توربو هیبرید، این توربوها برقی نیستن.

سیستم تزریق سوخت D-4
عکس‌های برش‌خورده‌ی موتور تایید می‌کنن که تویوتا از سیستم تزریق سوخت D-4 خودش استفاده کرده. این یعنی موتور هم توی محفظه احتراق و هم توی مسیر ورودی هوا انژکتور داره تا توی هر دور و فشاری، سوخت‌رسانی رو به بهترین شکل انجام بده. البته برخلاف موتور «نِتونو» مازراتی، اینجا خبری از سیستم جرقه پیش‌محفظه‌ای نیست.

روغن‌کاری کارتل خشک (Dry-Sump)
یه ترفند دیگه که باعث شده این موتورِ ۸ سیلندرِ بزرگ زیر اون کاپوتِ خیلی کوتاه و خوابیده جا بشه، استفاده از سیستم روغن‌کاری کارتل خشک هست. با حذف مخزن روغن از زیر موتور، هم ارتفاع موتور کم شده و هم ظرفیت روغن بالاتر رفته که برای رانندگی‌های پرفشار توی پیست عالیه.

گیربکس و سیستم هیبریدی
برای اینکه تقسیم وزنِ ایده‌آلِ ۴۵ به ۵۵ (جلو به عقب) رعایت بشه، گیربکس ۸ سرعته اتوماتیک رو فرستادن عقب ماشین. موتور و گیربکس با یه لوله رابط فیبر کربنی خیلی محکم به هم وصل شدن. به جای مبدل گشتاور معمولی هم از کلاچ خیس استفاده شده و موتور برقیِ سیستم هیبرید هم دقیقاً پشت کلاچ و جلوی چرخ‌دنده‌های گیربکس قرار گرفته. هنوز درباره جنس باتری یا ظرفیتش چیزی نگفتن.

لینک منبع